Politologët kanë thënë prej kohësh se buxheti është gjithmonë pasqyrë financiare e prioriteteve politike të atij që miraton buxhetin. Nuk ka buxhetim racional pa strategji të qartë politike dhe vetëdije jo vetëm se çfarë, por edhe kush duhet dhe kush nuk duhet të financohet, shkruan analisti kroat Davor Gjenero, në një tekst autorial për Al Jazeera.

Kanalizimi i parave publike europiane, shkruan më tej Gjenero, të cilat jepen falas, apo kredisë, që Bashkimi Europian i siguron për vendet me të cilat zhvillon një formë dialogu institucional, është i rëndësishëm në vetvete, por është edhe më i rëndësishëm sepse investitorët institucionalë nga deklarata të tilla buxhetore, siç është për shembull, Paketa e Pestë e sotme aktuale e Investimeve në kuadër të Planit Ekonomik dhe Investiv të BE-së për Ballkanin Perëndimor, mund të lexojë synimet dhe prioritetet politike reale, jo thjesht deklarative të donatorëve, dhe kur këto prioritete dihen qartë, zvogëlohet rreziku për investime tërësisht komerciale në atë zonë.

Gjithsej 2.1 miliardë euro, ose 538 milionë grante, janë shuma relevante në vetvete, por faktori shumëfishues i mesazhit se Bashkimi Evropian është serioz për integrimin e hapësirës në të cilën financon projektet është edhe më i rëndësishëm.

Sipas Gjeneros, përjashtimi i disa vendeve apo subjekteve nga paketa e ndihmës është gjithashtu një mesazh i qartë. Këto janë fusha për të cilat politikëbërësit publikë brenda BE-së aktualisht ose në afat të gjatë ushqejnë dyshime serioze. Përjashtimi i Kosovës, pasi Unioni tashmë kishte shpallur sanksione duke pezulluar forma të ndryshme të mbështetjes, nuk është befasi, aq sa duket të jetë një masë e rreptë ndaj këtij vendi i cili ka harmonizuar në masë të madhe politikën e tij të jashtme dhe të sigurisë me politikën e përbashkët evropiane të jashtme dhe të sigurisë, e cila përpiqet sistematikisht të zbatojë politika për mbrojtjen e vlerave të përbashkëta evropiane, qytetarët e së cilës janë shumë të prirur drejt integrimit evropian dhe euroatlantizmit.

Është në vepër ndëshkimi i elitës aktuale politike, i cili mund të jetë i rrezikshëm dhe mund të çojë në relativizimin e vlerës së evropianizmit dhe euroatlantizmit në shoqërinë kosovare, veçanërisht në kushtet kur Serbia, e cila nuk e ka harmonizuar politikën e saj të jashtme dhe të sigurisë (që nuk i zbaton sanksionet kundër Rusisë), por në publikun e gjerë të së cilës është sistematikisht profilizohet si anti-evropian, kundër euroatlantizmit dhe në favor të euroazianizmit dhe regjimit totalitar të Vladimir Putinit, vë në dukje ai.

Bindja se Serbia është një vend kyç në Ballkanin Perëndimor dhe se meriton më shumë investim të përpjekjeve evropiane, durimit dhe madje edhe shikimit nëpër gishta, mund të ketë rezultate katastrofike në planin afatgjatë. Në fund të fundit, Bashkimi Evropian sot po përballet me efektet katastrofike të politikës së Angela Merkelit, e cila sistematikisht iu dorëzua regjimit diktatorial të Putinit dhe që i mundësoi Rusisë ta kthejë politikën energjetike në një mjet për dezintegrimin e Bashkimit Evropian, duke konverguar në masë të madhe me politikën e shikimit përmes gishtave të Serbisë.

Deklaratat për injeksione financiare për shtetin e udhëhequr nga regjimi i Vuçiqit dërgojnë mesazh edhe për komunitetin e investitorëve dhe ky mesazh është më i gabuari nga qëndrimi evropian: ai thotë, të gjitha vërejtjet për mungesën e shtetit ligjor, mbrojtjen e të drejtave themelore të njeriut, afirmimin e themeleve të politikave të përbashkëta evropiane, janë vetëm histori "narrative", dhe mesazhi i vërtetë për investitorët është se nga perspektiva evropiane, Serbia është ende zonë sigurie dhe investimesh fitimprurëse", shkruan Gjenero, i cili flet edhe për efektin e masave ndaj Malit të Zi e BeH-së.